Pip

Mały krasnolud, uczeń Elbrooma. Odda swój miecz, wykuty przez samego Elbrooma, tym, którzy go sprowadzą.

„Przez dwadzieścia lat kowal Elbroom siadał tam co wieczór” (wskazuje puste krzesło), „i narzekał na piwo. Śpiewał swoje głupiutkie piosenki… Całe Millbrook wie, czyje to krzesło. Ale od dwóch tygodni stoi puste i nikt nie widział Elbrooma ani nie wie, gdzie jest.” „Prosiłam o pomoc gwardię królewską, ale ona odpiera ogry, które zeszły z północnych wzgórz i napadają na farmy.” „Daję 50 złotych monet temu, kto sprowadzi Elbrooma do domu.” Wskazuje małego krasnoluda obok siebie. „To Pip, uczeń Elbrooma. Odda swój miecz, ostrze wykute przez samego Elbrooma, poszukiwaczom przygód, którzy go sprowadzą.” „To wszystko, co mamy. Proszę, odważni, pomóżcie nam!”

Drużyna może dopytać o szczegóły: gdzie zacząć szukać, czy karczmarka ma jakieś wskazówki, albo zadać pytania Pipowi. Może też się targować o lepszą nagrodę, na przykład więcej pieniędzy albo zaliczkę. MP może bawić się szczegółami i improwizować. Nic nie jest ustalone: to MP decyduje, co się dzieje.